HAPPY 2015


MENSEN OOK ECHT IETS KUNNEN LATEN VOELEN


Een van de koorleden beschreef een aantal hoogtepunten die hij heeft beleefd met het koor.

Lustrumconcerten en jubileumconcert Paul Michel. Het nummer dat het meest is bijgebleven is Alone, daar raakten we volgens mij echt mensen mee. Voor mij een duidelijk voorbeeld van het feit dat we niet alleen "leuke swingende nummers" kunnen doen,  maar mensen ook echt iets kunnen laten voelen.

De concerten in De Lieve Vrouw - dat voelde echt heel echt! Wat mij betreft met Stand My Ground als uitschieter - publiek vond het prachtig, zowel choreo, rook als het volle geluid waarmee we lekker los kunnen in dit nummer.

"stonden er een paar oudere dames op die geweldig stonden te swingen!"
Optreden voor Kiwanis in Almere, paar honderd bejaarden die uit hun dak gingen in een grote aula van een school. Vooral bij Go your own way stonden er een paar oudere dames op die geweldig stonden te swingen! Ik zeg niet dat we in bejaardenhuizen moeten optreden, maar dit was wel geinig.

Projectnummer: Toen ik je zag


Niet elk koorlid kan altijd even enthousiast zijn over een nieuw nummer dat gepresenteerd en gerepeteerd gaat worden.
Het zou de droom van onze muziekcommissie zijn als ieder nummer door álle leden met luid applaus zou worden ontvangen!
Zo was ik terughoudend om me in te schrijven voor het projectnummer “Toen ik je zag” van Anthonie Kamerling.
Tja, wat vond ik hiervan. Beetje kabbelend, zwijmelig liefdesliedje, niet echt mijn smaak. Gelukkig hebben we bij de projectnummers de keus om wel of niet mee te doen. De keus voor mij was dus snel gemaakt. Natuurlijk er van uitgaande dat er genoeg andere alten zouden zijn die wél zouden staan te trappelen om in dit nummer de ultieme liefde te bezingen. 

Wie weet zou het meevallen.
Helaas, de ene na de andere alt viel af…..
Al gauw werd er een beroep om mij gedaan “Ach Petra, we komen nog een alt tekort, het is best wel mooi, wil je toch met ons meezingen”.  En ja, ik ging overstag. Wie weet zou het meevallen.

Al na de eerste repetitie met de projectgroep  was ik verkocht. Wauw! 4 stemmig, mooi arrangement, spannende timing en die tekst! Nog nooit had ik bij het beluisteren van het nummer op de radio begrepen waar het écht over ging. Die totale omslag als je iemand ontmoet die je wereld op z’n kop zet. Ik ging ermee naar bed, en ik stond ermee op. Wat mooi!

Wat muziek, en dan vooral zelf muziek maken, met je kan doen. 
Tijdens ons jaarlijkse concert in 2014 brachten we dit nummer voor de eerste keer op het podium. Stilte in de zaal, luid applaus, geroep en gefluit. Het was overgekomen bij het publiek, en hoe! 
Voor mij was dit zeker een muzikaal hoogtepunt, omdat ik door het zingen van dit nummer pas zelf echt voelde en meemaakte wat muziek, en dan vooral zelf muziek maken, met je kan doen. Geweldig!

Petra

MET DE NEUS IN DE BOTER


Voor mij is het bijna een lustrum geleden dat ik voor het eerst bij een koor ben gegaan. Na vier of vijf repetities mijn eerste optreden. Een grote zaal in Almere met heel veel senioren, ik ergens achterin om twee nummertjes mee te doen, reuze zenuwachtig. Het tweede optreden meteen met de neus in de boter. 22 nummers en 2 projectnummers verder heb ik een fantastisch lustrumoptreden beleefd. Wat me het meest is bijgebleven is een waar kippenvel-waterige-oogjes-moment tijdens het repetitieweekend. Bij `Alone` van Heart vielen alle nootjes en puzzelstukjes op z`n plek. Het moment dat het hele koor voluit ging gaf me kippenvel en om me heen zag ik meer waterige oogjes. Mooi wanneer iets binnen komt. Na het lustrumoptreden realiseerde ik me pas hoeveel werk er was verzet in de voorbereiding, wat voor mij een reden was om ook actiever te worden. Ik ben door vriendschap bij het koor gekomen en ervaar nu nog meer vriendschap en ga met plezier repeteren en naar optredens. Ik merk aan mezelf hoe het koor en ikzelf gegroeid zijn. Een klein aantal momenten heeft een grote impact gehad op onze groei. Arrangeur Jetse Bremer die de nadruk op inleving en beleving legde, de theatersport oefeningen van Esther, de begeleiding van Renata, Hans als koorlid die zich ontpopt als een enthousiast regisseur. En dan natuurlijk de continuïteit van Paul Michel als dirigent, die zichzelf en ons ook steeds weer verder krijgt. Leuk om dan spontaan juist van anderen die het koor al jaren volgen te horen dat we gegroeid zijn

De dieptepunten waren de `haast momentjes`, waarin nog even snel een nummertje ingestudeerd moest worden. En dat het dan toch net wel/niet goed kwam. De balans is voor mij gelukkig meer dan positief. 

Ik zie uit naar een mooi lustrumjaar.

Peter